شب یلدا بهانه‌ای برای صله رحم و دورهمی با خانواده گفتگوی صمیمانه است.
شوخ‌طبع بودن و ایجاد شادی و نشاط در دیگران نیز تا زمانی که منجر به کلام یا رفتار حرام نباشد، مورد پسند خداوند متعال است.
از امام محمّد باقر عليه السلام که فرمود: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُحِبُ‏ الْمُدَاعِبَ‏ فِي الْجَمَاعَةِ بِلَا رَفَث‏»[1] (
همانا خداوند تبارك و تعالى دوست مي‌دارد كسى را كه در ميان جمع شوخ طبعى كند و خوش مجلس باشد، امّا چنان شوخى كند كه به فحش و بیان مسائل جنسی و آنچه بیانش قبیح است نينجامد).
مراد از «رَفَث» که در این روایت که از آن نهی شده است، فُحش[2] و هر کلام و شوخی است که به خاطر مشتمل بودن به مضامین جنسی ذکرش قبیح است.[3]

[1] الكافي، كلينى، محمد بن يعقوب، ج 2، ص 623.
[2] مجمع البحرين، طریحی، ج ‏2، ص 255.
[3] مفردات الفاظ القرآن، راغب اصفهانی، ص 359؛ المصباح المنير، فیومی، ج ‏2، ص 232.