در فصل بهار طول مدت روز به سرعت زیاد می‌شود، زمین گرم می‌شود و گیاهان شروع به رشد کردن می‌کنند. برف‌ها آب می‌شوند و رودها به جریان می‌افتند و نزول باران افزایش می‌یابد. یخبندان در مناطق سردسیر کمتر می‌شوند و در مناطقی که آب و هوای سردسیری ندارند، دمای هوا به سرعت افزایش می‌یابد.

بی‌جهت نیست که «زمستان» را بهار مؤمن نامیده‌اند؛ شب‌هایش برای شب‌زنده‌داری و عبادت طولانی‌تر، فرصت رشد معنوی مثل رشد گیاهان زیادتر، گناهان مثل آب شدن برف زمستانی، ریخته می‌شوند، یخبندان قلب و قساوت ناشی از گناهان از بین می‌رود، باران رحمت و آمرزش الهی مثل باران بهاری جاری می‌شود، روح انسانیت و بندگی مثل رود در کالبد انسان جاری شده و درجات ایمان و کمالات مثل دمای هوا به سرعت افزایش می‌یابند! شب یلدا بهانه‌ای است برای استفاده از فرصت زمستان.

حضرت امام جعفر صادق علیه‌السلام فرمودند: «الشِّتَاءُ رَبِيعُ الْمُؤْمِنِ يَطُولُ فِيهِ لَيْلُهُ فَيَسْتَعِينُ بِهِ عَلَى قِيَامِهِ وَ يَقْصُرُ فِيهِ نَهَارُهُ فَيَسْتَعِينُ بِهِ عَلَى صِيَامِهِ» (زمستان، بهار مؤمن است، شبش طولانی بوده و کمکی برای عبادت شبانه است، روزش كوتاه است و کمکی برای روزه گرفتن است).

ابن بابويه، محمد بن على (شیخ صدوق ره)، الأمالي، ص 237؛ 1جلد، كتابچى - تهران، چاپ: ششم، 1376ش.